وبلاگ رسمی مرتضی عابدپور لنگرودی

و همانا ما آدمی را از گل خالص آفریدیم. آنگاه او را نطفه گردانیده و در جای استوار (صلب و رحم) قرار دادیم. بعد از اين [مراحل] قطعا خواهيد مرد. "مومنون/15،13،12" ↓ . . گریه های یواشکی حنا خنده ی بچه های کوهستان روزگار غریب آنشرلی زندگی توی عصر یخبندان فکر کن بی خودی بزرگ شدیم شهر را کودک درونت کن باز کن زخم های قلب مرا وسط سینه ام عفونت کن ناگزیری مرا بسوزانی فکر کن خرمنی ملخ زده ام قطره وار از هبوط باریدم مدتی می شود که یخ زده ام سعی کن پیش از آنکه آب شوم به غم این تگرگ فکر کنی دوست دارم به مرگ فکر کنم دوست داری به مرگ فکر کنی؟ زندگی کن زیاد فکر نکن فکر گاهی ...

ادامه مطلب